Herfst reis 2026 - week 1

Na de camper vanmorgen uit de stalling te hebben opgehaald, zijn we eerst bij de stalling water gaan vullen. Daarna zijn we naar de parkeerplaats in Asperen gereden waar we normaal staan om alle spullen in de camper te leggen die we mee moeten nemen op reis. Zoals gewoonlijk blijft de keuze moeilijk: wat neem je wel mee en wat niet? Meestal is het uiteindelijk te veel. Maar daar zal ik aan het einde van de vakantie meer over vertellen.
De parkeerplaats was echter gesloten vanwege een evenement, dus zijn we naar een andere parkeerplaats gereden.
Hier hebben we alles kunnen overladen en na het terugbrengen van de auto zijn we met de fiets van huis naar de camper teruggereden. We waren net klaar met het inladen van de fietsen in de camper toen Marieke en Nara nog langskwamen voor een laatste bakje koffie.
Hierna zijn we vertrokken naar Yerseke, waar we na een rustige rit aankwamen op de camperplaats aan de dijk (CC 63177 (€ 15,00)).
We hadden voor  de avond om 18.00 uur een tafel gereserveerd bij De Viskêête.
Daar hebben we allebei weer genoten van een heerlijke salade met verschillende soorten vis en een mandje stokbrood met kruidenboter en ons eerste vakantie biertje. Het was weer erg lekker.
Hierna zijn we terug naar de camper gelopen en hebben we nog wat tv gekeken voordat we naar bed zijn gegaan.
130 km gereden

Vanmorgen werden we wakker van het zachte getik van de regen op het dak van de camper. Volgens de weersverwachting zou het in de ochtend nog wat regenen, maar in de middag zou de zon zich laten zien. Na een rustige rit, opvallend genoeg vrijwel zonder vrachtwagens, kwamen we rond 13.00 uur aan in Ieper. We parkeerden de camper op de gratis camperplaats CC161304 en begonnen aan onze verkenning van deze bijzondere stad.

Ieper kent een rijke geschiedenis. In de middeleeuwen was het een van de belangrijkste steden van Vlaanderen dankzij de bloeiende lakenindustrie. De stad groeide uit tot een welvarend handelscentrum en behoorde tot de belangrijkste steden van het graafschap Vlaanderen. Tijdens de Eerste Wereldoorlog veranderde dit echter volledig. Ieper lag midden aan het westfront en werd toneel van enkele van de zwaarste gevechten van de oorlog, waaronder de beruchte Slag bij Passendale. Door jarenlange beschietingen en bombardementen werd de stad vrijwel volledig verwoest. Na de oorlog besloot men het historische centrum steen voor steen opnieuw op te bouwen, waardoor Ieper vandaag weer straalt als vroeger.

Op de Grote Markt staan de twee indrukwekkendste gebouwen van de stad: de Lakenhallen en het Belfort. De Lakenhallen werden in de middeleeuwen gebouwd als centrum van de lakenhandel waarmee Ieper rijk en machtig werd. Het gebouw behoort tot de grootste burgerlijke gotische gebouwen van Europa. Ook dit monument werd tijdens de Eerste Wereldoorlog bijna volledig vernietigd, maar later met grote zorg herbouwd volgens het oorspronkelijke ontwerp. Tegenwoordig is hier het “In Flanders Fields Museum” gevestigd en vormt het gebouw een tastbaar symbool van zowel de middeleeuwse welvaart als de veerkracht van de stad.

Wanneer je door de poort van de Lakenhallen loopt, kom je op een klein plein terecht waar je een prachtig uitzicht hebt op de Sint-Maartenskathedraal. Deze gotische kathedraal werd vanaf de 13e eeuw gebouwd en heeft met haar ruim honderd meter hoge toren een dominante plaats in het stadsbeeld. Tijdens de oorlog liep ook dit monument zware schade op, maar net als de rest van de binnenstad werd het zorgvuldig heropgebouwd. Vandaag is de kathedraal een van de mooiste voorbeelden van gotische architectuur in Vlaanderen. Beide gebouwen zijn werkelijk prachtig gerestaureerd en geven het centrum van Ieper een indrukwekkende uitstraling.

Op de markt was een sportevenement voor kinderen aan de gang. We hebben daar even staan kijken voordat we verder wandelden naar de Menenpoort. Vanavond zou hier om 20.00 uur de beroemde Last Post worden gespeeld als eerbetoon aan de gesneuvelden van de Eerste Wereldoorlog. Na een eerste kennismaking met deze indrukwekkende plek liepen we terug naar de camper.

Rond 18.00 uur gingen we opnieuw naar de stad. Eerst aten we een patatje in een bijzonder rumoerige snackbar. Niet bepaald de beste keuze als je je gehoor wilt sparen, maar de friet smaakte prima. Daarna liepen we via een kleine omweg opnieuw naar de Menenpoort. We hadden gehoord dat je er vroeg bij moest zijn om een goede plaats te krijgen, en dat bleek geen overbodige luxe.

Om exact 20.00 uur begon de Last Post-ceremonie. Dit dagelijkse eerbetoon aan de gesneuvelden van de Eerste Wereldoorlog is een indrukwekkende traditie die al bestaat sinds 2 juli 1928, met slechts een korte onderbreking tijdens de Tweede Wereldoorlog. Tot 20 september 2026 heeft de ceremonie al 34.092 keer plaatsgevonden (bron: Last Post Association https://lastpost.be/nl/)

Drie klaroeners brachten hun eenvoudige maar ontroerende hulde met het spelen van de Last Post. Daarna volgde een minuut stilte, waarna verschillende genodigden kransen mochten leggen. Het monument draagt de namen van ruim 35.000 vermiste soldaten die sneuvelden tijdens de gevechten rond Ieper. De sfeer was indrukwekkend en ingetogen. Ondanks de grote hoeveelheid bezoekers was het muisstil tijdens de herdenking.

Na afloop dronken we nog een biertje in de stad. Vervolgens maakten we nog enkele foto's van de prachtig verlichte Lakenhallen, die in het avondlicht misschien nog mooier leken dan overdag. Daarna wandelden we tevreden terug naar de camper.

Hoewel we vandaag vooral de stad hebben bezocht, zijn er in de omgeving nog tal van plekken waar de sporen van de Eerste Wereldoorlog duidelijk zichtbaar zijn. Die bewaren we voor een volgende keer, want die willen we zeker nog bezoeken.

Zo ligt bij Passendale de Tyne Cot Cemetery, de grootste militaire begraafplaats van het Gemenebest ter wereld. Hier rusten bijna 12.000 soldaten die tijdens de Eerste Wereldoorlog zijn gesneuveld waarvan er duizenden niet zijn geïdentificeerd.

Een andere bijzondere locatie is Hill 60, een kunstmatige heuvel ten zuidoosten van Ieper. Tijdens de oorlog was deze hoogte strategisch van groot belang en werd er hevig om gevochten. Vandaag zijn er nog steeds loopgraven, mijnkraters en andere oorlogssporen zichtbaar, waardoor je een goed beeld krijgt van de omstandigheden aan het front.

Ook Hill 62, beter bekend als Sanctuary Wood, staat hoog op ons lijstje. Daar zijn nog originele loopgraven bewaard gebleven en in het bijbehorende museum zijn veel foto's, voorwerpen en verhalen uit de oorlog te vinden.

Ieper heeft ons verrast. Het is een prachtige stad waar geschiedenis en herdenking overal aanwezig zijn. De combinatie van indrukwekkende monumenten, een sfeervol centrum en de blijvende herinnering aan de gebeurtenissen van de Eerste Wereldoorlog maakt een bezoek aan deze stad bijzonder en onvergetelijk.
162 km gereden.

Vandaag hebben we afscheid genomen van Ieper. Het is een stad die veel indruk op ons heeft gemaakt en waarvan we zeker weten dat we er nog eens terug zullen komen. Er is nog zoveel te zien en te ontdekken, vooral op de historische plaatsen rondom de stad.

Onze volgende bestemming is Saint-Valery-sur-Somme, een schilderachtig havenstadje aan de Baai van de Somme in Noord-Frankrijk. Met zijn smalle straatjes, kleurrijke vissershuisjes en prachtige uitzicht over de uitgestrekte baai wordt het beschouwd als een van de mooiste plaatsjes aan de Franse Opaalkust.

Via een mooie binnendoor route rijden we naar de camperplaats CC1322. Voor € 12,00 vinden we een mooie plek voor de camper. Nadat we eerst rustig van een kop koffie en een broodje hebben genoten, pakten we de fietsen om de omgeving te verkennen.

Onze eerste bestemming was het oude, hoger gelegen deel van de stad. Zodra we daar aankwamen, voelden we de rijke geschiedenis die hier nog overal aanwezig is. Achter de oude middeleeuwse stadsmuren liggen gezellige straatjes, historische stadspoorten en mooie uitzichtpunten over de baai. Door de eeuwen heen speelde Saint-Valery-sur-Somme een belangrijke rol als havenstad. Zelfs Willem de Veroveraar verzamelde hier in 1066 zijn vloot voordat hij Engeland binnenviel.

De baai laat zich vandaag van haar bijzondere kant zien. Het is eb, waardoor het water zich heeft teruggetrokken en een indrukwekkend landschap van zandbanken en slikken is ontstaan. Het uitzicht is prachtig en telkens weer anders, afhankelijk van het getij.

We fietsten verder langs de haven en kwamen onderweg langs een van de bekendste attracties van de streek: de Chemin de Fer de la Baie de Somme. Deze historische stoomtrein rijdt langs de baai en verbindt Saint-Valery-sur-Somme met plaatsen als Le Crotoy en Cayeux-sur-Mer. De locomotief hadden we eerder al zien staan in Noyelles-sur-Mer, maar ook hier blijft het een prachtig gezicht.

Na onze tocht door de stad fietsen we naar de Intermarché om wat boodschappen te doen. Natuurlijk kunnen we de lokale specialiteiten niet weerstaan en gaan we met een tas vol lekkere streekproducten weer terug naar de camper.

Daar houdt de activiteit voor vandaag eigenlijk op. De afgelopen dagen hebben veel indrukken gebracht en we merken dat we moe zijn. Daarom brengen we de rest van de avond rustig door in de camper.
148 km gereden.

We hebben nog een dag bijgeboekt omdat de weersvoorspellingen uitstekend waren. Het bleef heerlijk zonnig weer.
Via Komoot hebben we een fietstocht uitgezocht vanuit Cayeux-sur-Mer door het Regionaal Natuurpark Baie de Somme Picardie Maritime naar de Pointe du Hourdel.
Het eerste deel van de route voerde ons door glooiende heuvels, langs weilanden met koeien en uitgestrekte landbouwgronden.
Toen we de kust bereikten, kwamen we bij de Amer Sud, een herkenningspunt zonder licht dat als navigatiebaken voor de scheepvaart dient. Het stond op een uitgestrekt kiezelstrand en vormde een opvallend herkenningspunt in het landschap.
Even verderop passeerden we La Carrière du Hourdel, een werf waar kiezelstenen worden gewonnen. Deze werf is een belangrijke leverancier voor de lokale keienindustrie. Er lagen enorme bergen keien/kiezels in verschillende formaten, wat een indrukwekkend gezicht was.
Daarna fietsten we verder naar Cayeux-sur-Mer, een charmante en authentieke badplaats aan de kust van de Baai van de Somme in Noord-Frankrijk.
De badplaats beschikt over de langste houten promenade van Europa. De beroemde Chemin des Planches loopt ruim twee kilometer langs het strand. Langs de promenade stonden honderden kleurrijke strandcabines. Men was druk bezig deze weg te halen voor de winterperiode.
De cabines worden gebruikt als opslagplaats voor strandstoelen en andere spullen, maar ook als schuilplaats tegen wind en regen en als omkleedruimte voor badgasten.
Het strand van Cayeux-sur-Mer bestaat uit een uniek kiezelstrand. Bij laagwater verschijnt een brede zandvlakte.
Tijdens onze verdere tocht kwamen we langs de vuurtoren Phare de Brighton. Hier genoten we van een heerlijk stuk meegebracht stokbrood met paté.
De vuurtoren is ongeveer 32 meter hoog en valt direct op door zijn rood-witte kleuren.
De huidige vuurtoren werd in 1951 in gebruik genomen als vervanging van de vorige toren, die in 1944 tijdens de Tweede Wereldoorlog door het Duitse leger was vernietigd.
De eerste bakens op deze locatie dateren al uit de achttiende eeuw, toen schepen werden geleid met behulp van een kolenvuur op een toren. Sinds 1999 werkt de vuurtoren volledig automatisch. Het licht dat de toren uitzendt is rood en knippert regelmatig om schepen te helpen zich te oriënteren langs de kust van de Baai van de Somme.
We fietsten verder langs een prachtige kustlijn met duinen, mooie witte zandstranden en uitgestrekte kiezelstranden die elkaar afwisselden.
Onderweg kwamen we ook langs een gekantelde bunker van het type 612 bij Le Hourdel. Door de voortdurende kusterosie was het zand rondom de bunker weggespoeld, waardoor het zware betonnen bouwwerk scheef was komen te staan. Het was een bijzonder stukje kust dat uitnodigde om foto's te maken.
Na enkele kilometers bereikten we de vuurtoren van Pointe du Hourdel. Deze vuurtoren, gebouwd in 1950 en ongeveer 25 meter hoog, staat op een landtong aan de zuidkant van de baai.
Hier aten we een ijsje en genoten we van het prachtige uitzicht over de baai. Naar verluidt is hier regelmatig een kolonie zeehonden te zien op de zandbanken.
Vervolgens fietsten we verder en deden we onderweg nog enkele boodschappen.
Terug bij de camper genoten we van stokbrood met verschillende soorten ham en kaas. Daarna brachten we de rest van de middag ontspannen door in de zon.

We bleven nog een dag in Saint-Valery-sur-Somme om een mooie fietstocht naar Abbeville te maken. De route voerde ons door het prachtige Regionale Natuurpark Baie de Somme Picardie Maritime, een gebied met uitgestrekte natuur, moerassen en weidse vergezichten. De heenweg was aangenaam en afwisselend, met onderweg volop gelegenheid om van het rustige landschap te genieten.

Eenmaal aangekomen in Abbeville parkeerden we onze fietsen en wandelden we naar de Collégiale Saint-Vulfran, de bekendste bezienswaardigheid van de stad. Deze indrukwekkende gotische kerk uit de 15e eeuw valt direct op door haar rijk versierde gevel en elegante torens. Hoewel de buitenkant werkelijk prachtig was, vonden wij het interieur iets minder indrukwekkend. De kerk bleef zeker een bezoek waard, maar de buitenzijde maakte op ons uiteindelijk de meeste indruk.

Daarna liepen we verder door het centrum op zoek naar een gezellig restaurant voor de lunch. Tot onze verrassing konden we echter niets vinden dat ons echt aansprak. Abbeville viel ons daardoor eerlijk gezegd een beetje tegen. We besloten daarom niet langer te blijven en terug te fietsen naar Saint-Valery-sur-Somme om daar te lunchen.

De terugweg liep langs de gekanaliseerde Somme, wat een bijzonder mooie tocht was. De Somme staat bekend om haar prachtige natuur, moerasgebieden en de beroemde Baai van de Somme. Daarnaast speelde deze streek een belangrijke rol tijdens de Eerste Wereldoorlog, waarvan vandaag nog vele begraafplaatsen en herdenkingsplaatsen getuigen.

Terug in Saint-Valery-sur-Somme genoten we bij Martin & Cow van een heerlijke lunch. We kozen voor een rijkgevulde plank met salade, diverse Franse kazen en rauwe ham (een z.g plate charcuterie et fromage). Alles smaakte voortreffelijk en de frisse witte wijn vormde daarbij een perfecte combinatie.

Voordat we terugreden naar de camper, stopten we nog even bij de supermarkt om een vers stokbrood te kopen voor later op de dag.

Bij de camper zetten we onze stoelen in de schaduw, want in de volle zon was het inmiddels erg warm geworden. Daar genoten we nog rustig van de namiddag. Verder deden we niet veel meer en sloten we de dag ontspannen af.

We vertrokken weer verder richting Honfleur. We reden via de mooie, tolvrije D925 langs de kust en passeerden onderweg tal van schilderachtige dorpen en stadjes. Sommige delen van de route waren vlak en wat eentonig, maar even later reden we alweer door heuvelachtig gebied met prachtige bossen.

Bij Fécamp moesten we goed opletten, want veel wegen waren verboden voor voertuigen zwaarder dan 3,5 ton. Dat vergde enkele creatieve oplossingen om weer op de juiste route terecht te komen. Ook in Le Havre was het een wirwar van wegen, maar dankzij onze dubbele navigatie vonden we uiteindelijk zonder problemen de juiste weg.

Bij Le Havre reden we naar de Pont de Normandie. De eerste brug ging over het Grand Canal du Havre en daarna bereikten we de Pont de Normandie. Deze indrukwekkende hoge tuibrug overspant de monding van de Seine. Sinds haar opening in 1995 geldt zij als een technisch meesterwerk en als een van de bekendste symbolen van Normandië. Met een totale lengte van ruim twee kilometer en pylonen van meer dan tweehonderdvijftig meter hoog was de Pont de Normandie bij haar opening zelfs de brug met de grootste overspanning ter wereld in haar soort.
Dankzij haar elegante vorm en indrukwekkende afmetingen groeide de brug uit tot een waar symbool van de regio.
Vanaf de brug genoten we van prachtige uitzichten over de rivier, de kust en de omliggende havens. De Pont de Normandie is een tolbrug en je betaald €6,20
Nadat we bij de  camperplaats Motorhome Aire CC1151 aangekomen (€ 20,00 per nacht), bleek er nog voldoende plaats beschikbaar. We vonden een mooie plek met een gratis elektriciteitsaansluiting.
Nadat we een mooi plekje hebben gevonden voor de camper zijn we naar Honfleur gelopen  om Kouignettes te kopen, een heerlijke Bretonse specialiteit. Deze kleine gebakjes zijn gemaakt van boter en suiker, en hebben een krokant gekaramelliseerd korstje en een zachte binnenkant.
Nadat we de Kouignettes hadden gekocht zijn we door gelopen naar de  Église Sainte-Catherine, de grootste houten kerk van Frankrijk. Ze werd in de 15e eeuw gebouwd door scheepsbouwers uit Honfleur en heeft een bijzonder interieur dat doet denken aan een omgekeerde scheepsromp. De vrijstaande klokkentoren en de unieke houten constructie maakten deze kerk tot een van de meest opmerkelijke bezienswaardigheden van Normandië.
De kerk heeft mooie glas in lood ramen die mooi zichtbaar worden als je van binnen naar buiten kijkt.
We zijn verder gelopen door de nauwe steegjes met mooie Normandische geveltjes waar winkeltjes en heel veel restaurantjes in zijn gevestigd en we hebben ons verbaasd over het aantal galeries waar je erg mooie kunst kan kopen.
Onderweg hebben we nog een lekker ijsje gegeten waarna  we weer langzaam richting de camper zijn gelopen.
We hebben lekker bij de camper gezeten in de zon gezeten

Jorrit had voor vandaag een fietstocht naar Villerville uitgezocht. Het leek een mooie route, met een totale stijging van ongeveer 350 meter en prachtige uitzichten langs de monding van de Seine.
Vol goede moed begonnen we aan de tocht, maar al snel bleek dat de route over een drukke en smalle weg liep waarbij we telkens werden gepasseerd door auto’s. Na ongeveer vijf kilometer vonden we het niet verantwoord om deze verder te volgen en zijn we omgekeerd. Jammer, want de uitzichten waren werkelijk prachtig.
We fietsten terug en vonden een alternatieve route langs de Seine, met mooie vergezichten op de Pont de Normandie. Helaas hadden we daarbij wel de wind pal tegen.
De terugweg voerde ons door een glooiend landschap met prachtige doorkijkjes naar de Seine en de Pont de Normandie. Onderweg stopten we nog bij de E.Leclerc om boodschappen te doen. Wat zou ik graag zulke winkels in Nederland hebben. De keuze is er enorm en je wordt er bijna hebberig van.
Daarna fietsten we terug naar de camper, waar we heerlijk in de schaduw genoten van een vers stokbrood met diverse soorten kaas en ham.
Later ben ik nog even naar Honfleur gefietst om wat Kouignettes en enkele cadeautjes te kopen.
Terug bij de camper hebben we de rest van de middag heerlijk ontspannen in de schaduw doorgebracht.