Vandaag reizen we verder naar Schönberg, naar de camperplaats Wohnmobilstellplatz Brasilien (CC 106849).
De camperplaats ligt aan de Kieler Bocht, een baai van de Oostzee, met ongeveer acht kilometer zandstrand.

We hebben de fietsen gepakt en zijn langs een mooi fietspad langs het strand richting Laboe gefietst. Jammer dat het zo mistig was.
Onderweg kwamen we eerst langs het Marine-Ehrenmal (Marinemonument), een indrukwekkend monument ter nagedachtenis aan de Duitse zeelieden die op zee zijn omgekomen.
We hebben het monument niet bezocht.

Naast het Marine-Ehrenmal ligt sinds 1972 de U-995, een voormalige Duitse onderzeeër die tegenwoordig als technisch museum dienstdoet.
De U-995 behoort tot het type VII C/41, een van de meest gebruikte onderzeeërtypen van de Duitse marine tijdens de Tweede Wereldoorlog.

De U-995 werd gebouwd voor de Duitse Kriegsmarine en nam deel aan verschillende operaties op zee. Dit type onderzeeër was ontworpen voor aanvallen op vijandelijke scheepvaart en werd ingezet in de Atlantische Oceaan en andere wateren. De type VII-onderzeeërs speelden een belangrijke rol in de Duitse U-bootoorlog.

Na het einde van de oorlog overleefde de U-995 en kwam zij uiteindelijk in Noorse handen terecht. Later werd de onderzeeër teruggegeven aan Duitsland en naar Laboe gebracht. Tegenwoordig kunnen bezoekers een kijkje nemen aan boord van dit bijzondere museumschip.Wij zijn hier in 2009 al eens met onze zeilboot langs gevaren, onderweg naar Rostock. Het was leuk om hier nu weer rond te kijken en herinneringen op te halen.
Onderweg nog een lekker broodje gegeten bij een viskraam die we tegen kwamen.
Daarna zijn we verder gefietst naar het U-Boot-Ehrenmal, een herdenkingsplaats voor Duitse onderzeebootbemanningen die tijdens hun dienst op zee zijn omgekomen.
De stenen zuil met de adelaar vormt een opvallend onderdeel van deze herdenkingsplaats.
Samen met de bronzen naamplaten vertelt het monument het verhaal van de Duitse onderzeeboot geschiedenis en de zware verliezen die de bemanningen tijdens de oorlog hebben geleden.
De adelaar symboliseert de herinnering aan de gevallenen, de waakzaamheid boven zee en de moed en opoffering van militairen.
In Laboe hebben we genoten van een heerlijke coupe ijs.
Daarna zijn we, tegen de wind in, standje turbo weer teruggefietst naar de camper.
Het was een prachtige route die grotendeels langs het strand liep.

We gaan weer verder en beginnen langzaam aan onze terugreis naar Nederland. Onze volgende stop is het Wohnmobilstellplatz am Schiffshebewerk in Scharnebeck (Campercontact 18656), waar we voor € 10,00 per nacht kunnen staan.

We zijn hier al eens eerder geweest, maar toen werkte het weer niet echt mee en hebben we het grootste deel van de tijd in de regen doorgebracht. Dit keer hebben we meer geluk. We zetten de camper op het grasveld, met een prachtig uitzicht op het indrukwekkende Schiffshebewerk.

Het Schiffshebewerk Scharnebeck, dat in 1975 in gebruik werd genomen, is een bijzonder staaltje techniek. Het ligt aan het Elbe-Seitenkanal, de waterweg die de rivier de Elbe verbindt met het Mittellandkanaal. In plaats van een traditionele sluis worden schepen hier met een enorme lift omhoog of omlaag gebracht.

Het hefwerk bestaat uit twee grote waterbakken, de zogenaamde troggen, die onafhankelijk van elkaar kunnen werken. Op deze manier kunnen schepen een hoogteverschil van maar liefst 38 meter overbruggen.
Elke trog heeft een bruikbare lengte van ongeveer 100 meter en een breedte van 11,8 meter. Een hef- of daalbeweging duurt slechts ongeveer drie minuten. De enorme bakken worden daarbij in evenwicht gehouden door grote tegengewichten en honderden stalen kabels.

Vandaag hebben we het echter rustig aan gedaan. Geen uitstapjes of activiteiten, maar gewoon genieten van het mooie weer. We hebben heerlijk in de schaduw van de camper gezeten, af en toe gekeken naar de schepen die door het hefwerk gingen en genoten van het uitzicht.

We besluiten nog een dagje langer in Scharnebeck te blijven om een fietstocht van ongeveer 36 kilometer door de omgeving te maken.

Het eerste deel van de route voerde langs het Elbe-Seitenkanal. Wat ons meteen opviel was de groenige kleur van het water. Het zag er nogal vies uit, waarschijnlijk doordat er in het kanaal weinig stroming is en het water daardoor minder in beweging blijft.

Onderweg kwamen we voor een onverwachte uitdaging te staan. Om op een hoger gelegen weg te komen moesten we met de fiets aan de hand een enorm steile trap op. Dat viel bepaald niet mee en tegen de tijd dat we boven waren, vroegen we ons af wie zoiets bedacht had. Later bleek dat we zelf niet goed hadden opgelet. Vlak voor het viaduct lag namelijk een veel makkelijkere opgang met slechts drie treden, waarna je de fiets eenvoudig verder omhoog kon duwen. Daar liep ook de officiële fietsroute langs. Tja, waarom makkelijk doen als het moeilijk kan?

De rest van de route was gelukkig prima te fietsen, al bleef het opletten. In Duitsland lijkt een fietspad soms zomaar op te houden om vervolgens een paar honderd meter verder weer te beginnen. Af en toe was het dus goed kijken welke kant we op moesten.

Een van de hoogtepunten van de dag was ons bezoek aan Lüneburg.
Op het prachtige plein Am Sande, omringd door indrukwekkende oude koopmanshuizen, genoten we van een heerlijke kop koffie met iets lekkers erbij.

Daarna wandelden we door de historische binnenstad.

Lüneburg heeft een prachtig middeleeuws centrum waar veel gebouwen uit de gotiek, renaissance en barok bewaard zijn gebleven.

De rijkdom van de stad kwam eeuwenlang voort uit de winning van zout, het zogenaamde "witte goud". Dankzij deze handel groeide Lüneburg uit tot een belangrijke Hanzestad. Het zout werd via handelsroutes naar onder andere Lübeck vervoerd en bracht de stad veel welvaart.

Eigenlijk wilden we nog naar de Stintmarkt lopen, maar we zagen dat die ook op onze fietsroute lag. Deze oude havenwijk is tegenwoordig een sfeervolle plek met gezellige cafés en terrassen aan het water.

Onderweg kwamen we langs de indrukwekkende Johanniskirche met haar karakteristieke licht scheve toren. De huidige kerk werd gebouwd tussen 1289 en 1470 en is daarmee een van de oudste gebouwen van de stad. Het meest opvallende onderdeel is de toren van ruim 108 meter hoog. De spits staat ongeveer 2,20 meter uit het lood, wat hem zijn bijzondere uiterlijk geeft.

We zijn ook even naar binnen gegaan. Wat direct opviel was het prachtige orgel boven de ingang en de schitterende glas-in-loodramen die voor een bijzondere sfeer in de kerk zorgen.

Na ons bezoek stapten we weer op de fiets en vervolgden we onze weg naar de haven. Onderweg kwamen we door gezellige straatjes en langs prachtige historische huizen. Het viel ons op dat behoorlijk wat gevels en woningen scheef staan. Dat blijkt een gevolg te zijn van de eeuwenlange zoutwinning onder de stad. Door verzakkingen van de ondergrond hebben veel gebouwen door de jaren heen hun eigen, soms wat scheve karakter gekregen.

Bij de Stintmarkt, de oude haven van Lüneburg aan de rivier de Ilmenau, hebben we uitgebreid rondgekeken. Eeuwenlang speelde deze haven een belangrijke rol in de handel. Van hieruit werd het beroemde Lüneburger zout naar andere Hanzesteden vervoerd, vooral naar Lübeck, waar het werd gebruikt voor het conserveren van haring.

Tegenwoordig is het een gezellige plek met terrassen, restaurants en cafés aan het water. De oude pakhuizen en koopmanshuizen herinneren nog aan de tijd dat hier druk gehandeld werd. Ook staat er nog het oude Kaufhaus, waar vroeger goederen werden opgeslagen en verhandeld, en een historische houten havenkraan waarmee schepen werden geladen en gelost.

Natuurlijk hebben we hier ook weer de nodige foto's gemaakt.
Aan het einde van de middag fietsten we terug naar de camper. Daar hebben we nog heerlijk in de schaduw achter de camper gezeten. Het was vandaag duidelijk warmer dan gisteren en helaas stond er ook een stuk minder wind. Toch kijken we terug op een mooie dag met een fijne fietstocht, veel bezienswaardigheden en een gezellig bezoek aan het prachtige Lüneburg.

Langzaam maar zeker zetten we koers richting Nederland, maar niet voordat we nog een tussenstop maakten in het Duitse Celle. Twee jaar geleden waren we hier ook al eens geweest en toen hebben we het prachtige slot bezocht. We overnachtten weer op camperplaats Am Badeland (CC 4161), een mooie, ruime en goed verzorgde camperplaats voor € 20,00 per nacht.

Voordat we de camperplaats bereikten, beleefden we echter een behoorlijk schrikmoment. Terwijl we onderweg waren en probeerden uit te zoeken waar we moesten afslaan richting de camperplaats, hadden we niet door dat het verkeerslicht op rood stond. We reden er onbedoeld doorheen, net op het moment dat een mevrouw met de fiets wilde oversteken. Zij schrok enorm en eerlijk gezegd wij ook. De losse spullen die achter in de camper naast ons bed lagen zeilden door de noodstop die wij moesten maken door de camper. Gelukkig liep het goed af, maar het was een duidelijke waarschuwing om alert te blijven en niet afgeleid te raken.

Nadat we de camper netjes hadden geparkeerd, besloten we naar de oude binnenstad van Celle te wandelen. Celle blijft een prachtige stad, bekend om haar sfeervolle straatjes en de vele karakteristieke vakwerkhuizen. Het is een plek waar je heerlijk kunt rondslenteren en telkens weer nieuwe mooie details ontdekt.

Tussen de middag genoten we van een heerlijke salade met gegrilde garnalen bij een Pakistaans restaurantje. Een eenvoudige maar smakelijke maaltijd die ons uitstekend smaakte. Na ons bezoek aan de stad liepen we op ons gemak terug naar de camper. Daar konden we nog lekker buiten zitten en genieten van het mooie weer en de rust op de camperplaats.

Verder hebben we het die dag rustig aan gedaan.

Soms zijn het juist de eenvoudige momenten, een mooie wandeling, een gezellige stad, lekker eten en ontspannen bij de camper, die een reis zo fijn maken. Ondanks het schrikmoment onderweg kijken we terug op een prettige dag in het charmante Celle.

Op onze reis richting Nederland reden we vandaag weer een stukje verder, naar Reisemobilhafen Camp Marina (CC772). Voor € 14,00 per nacht vonden we een mooie camperplaats, gelegen aan een gezellige haven aan het Dortmund-Emskanaal. Het was een rustige en sfeervolle plek waar we ons meteen thuis voelden.

Nadat we een mooi plekje hadden uitgezocht, zetten we eerst de stoelen buiten zodat we optimaal konden genieten van het heerlijke weer. Vervolgens betaalden we voor de camperplaats en maakten we een wandeling naar Fuestrup's Restaurant & Bar. Het zag er direct gezellig uit. Het terras ligt aan een klein kunstmatig strandje met ligstoelen en zelfs palmbomen, waardoor het bijna een vakantiesfeer aan zee uitstraalt. Al snel besloten we dat we daar die avond zouden gaan eten.

Uit de keuken kwamen ondertussen heerlijke geuren van versgebakken pizza's. Dat konden we natuurlijk niet weerstaan. Voor de lunch namen we daarom een pizza mee naar de camper, waar we die op ons gemak hebben opgegeten.

Rond 18.00 uur liepen we terug naar het restaurant.
Het was inmiddels gezellig druk en veel mensen waren al aan het genieten van hun diner.
Jorrit koos voor een schnitzel met patat, terwijl ik ging voor gegrilde lamskoteletten met gegrilde groenten en gebakken aardappelen. Het eten was ontzettend lekker en wat ons betreft zeker een aanrader.

Na het eten dronken we in de camper nog een kop koffie en bekeken we alvast waar we de volgende avond zouden overnachten. Verder hebben we het rustig gehouden en genoten van de ontspannen sfeer op deze fijne camperplaats. Soms zijn het juist zulke dagen, zonder veel plannen, die het reizen zo aangenaam maken.

Vandaag gingen we op weg naar wat oorspronkelijk de laatste camperplaats van deze vakantie zou worden. Onderweg deden we eerst nog wat boodschappen en tankten we de camper nog één keer vol. De dieselprijs was met € 2,18 per liter een stuk hoger dan we op de heenreis (€ 1,75) gewend waren, maar voor de laatste kilometers naar huis maakte dat niet zoveel meer uit.

Toen we eenmaal onderweg waren, besloten we onze plannen te wijzigen. Het was pas 11.00 uur en we hadden eigenlijk weinig zin om nog een nacht op een camperplaats door te brengen. Daarom besloten we, nadat we de camper in een wasstraat in Schijndel hadden afgespoten en gewassen, rechtstreeks naar Asperen te rijden, waar we de camper nog twee dagen zouden laten staan.

Terugkijkend kunnen we zeggen dat Denemarken ons erg goed is bevallen. Het is een ontspannen land waar je met een grote camper uitstekend kunt rijden.
Er is volop ruimte en op veel plaatsen zijn goede camperplaatsen en parkeerplaatsen te vinden waar overnachten is toegestaan.
Hierdoor hadden we eigenlijk nooit last van zogenaamde "plekstress".