Herfst reis 2026 - week 3

Vandaag zijn we vertrokken richting Bordeaux. Omdat het zondag was, verwachtten we minder verkeer op de weg, aangezien vrachtwagens dan niet mogen rijden. We reden een combinatie van provinciale wegen en tolwegen, want anders zou de reis wel erg lang duren. Wel zijn we benieuwd wat alle tolwegen ons uiteindelijk hebben gekost, zeker omdat we een flink stuk over de dure A10 hebben gereden.

Onderweg zijn we op zoek gegaan naar een camperplaats voorbij Bordeaux en kwamen uiteindelijk terecht in Saint-Jean-d'Illac, op camperplaats CC 3976. De plaats ligt op slechts honderd meter van een supermarkt, wat erg praktisch was. Jorrit ontdekte bovendien een wasmachine, dus hebben we meteen van de gelegenheid gebruikgemaakt om de was te doen.

Om zeven uur 's avonds ging er 10 meter tegenover onze camper een klein stalletje open. Tot onze verrassing bleek je daar heerlijke pizza's te kunnen bestellen. Helaas hadden wij net al gegeten, anders waren we zeker in de verleiding gekomen. Het belooft een warme nacht te worden, dus hebben we alle ramen van de camper opengezet in de hoop op een beetje verkoeling.

We hebben Canfranc, dat op ongeveer 1200 m boven zeeniveau ligt, weer verlaten en gaan op weg naar Zaragoza op 450 m boven zeeniveau, naar CC 73799 (€ 0,00). Na een mooie, rustige route komen we aan op de CP. Er waren nog maar enkele plaatsen vrij. Toen we de camper hadden neergezet, reden we met de tram die aan de overkant van de CP stopt, voor € 1,70 p.p. enkele reis naar het centrum.

We stapten uit in de buurt van het Plaza del Pilar en het eerste wat we zagen was de Romeinse stadsmuur. Dit is een van de belangrijkste overblijfselen uit de tijd dat de stad bekend stond als Caesaraugusta, een Romeinse kolonie die rond 14 v.Chr. werd gesticht door keizer Augustus.
De muren werden gebouwd in de 3e eeuw na Christus, in een periode waarin het Romeinse Rijk steeds vaker werd bedreigd door invallen.
De stad kreeg een indrukwekkende verdedigingsgordel van ongeveer 3 kilometer lang, versterkt met tientallen torens. De muur is op sommige plaatsen meer dan 7 meter hoog en bijna 4 meter dik.
Tegenwoordig is slechts een klein deel van de oorspronkelijke muur bewaard gebleven. Hier kun je nog duidelijk zien hoe massief de constructie is. Grote natuurstenen blokken vormen de buitenkant, terwijl de Romeinen de binnenzijde opvulden met steenpuin en mortel.
De muur beschermde eeuwenlang de stad. Na de Romeinen maakten ook de Visigoten, Moren en christelijke koningen gebruik van de verdedigingswerken.

Van hieruit zijn we naar het Mercado Central gelopen. Het is de belangrijkste overdekte markt van de stad en een geliefde plek voor zowel inwoners als bezoekers.
Het marktgebouw werd geopend in 1903 en is ontworpen door architect Félix Navarro. De markthal is gebouwd in een elegante combinatie van staal, glas en baksteen, geïnspireerd op de grote markthallen die in die tijd overal in Europa verschenen. Na een grondige renovatie heeft het gebouw zijn historische uitstraling behouden, terwijl het van moderne voorzieningen is voorzien.
Binnen vind je tientallen kraampjes met verse producten uit Aragón: groenten, fruit, vleeswaren, kazen, olijven en vooral veel vlees en vis.
We wilden graag lamsvlees en fruit kopen, maar vonden het niet verstandig om daar de hele dag mee rond te lopen, vandaar dat we ons hadden voorgenomen om op 3 uur in de middag nog een keer langs de markthal te gaan. Niet slim want de markthal sloot om 2 uur.

Van hieruit zijn we naar het Plaza del Pilar gelopen, waar de Basílica del Pilar staat. Dit is het beroemdste gebouw van Zaragoza en een van de belangrijkste bedevaartkerken van Spanje. De enorme basiliek domineert het plein met haar vier torens en kleurrijke koepels, die al van ver boven de stad uit te zien zijn.
Wij zijn eerst doorgelopen naar de Romeinse wijk om tapas te gaan eten , we hadden honger gekregen. We hebben een leuk tapasbarretje gevonden waar we heerlijke kroketjes met Serrano-ham, broodjes met tomatenspread en Cannelloni gevuld met een stoofpotje hebben gegeten en natuurlijk een lekkere cerveza.

Hierna zijn we teruggelopen naar de Basílica del Pilar, die gratis te bezoeken was. Het huidige gebouw dateert grotendeels uit de 17e en 18e eeuw en is een schitterend voorbeeld van Spaanse barokarchitectuur. De basiliek is maar liefst 130 meter lang en 67 meter breed, waardoor zij tot de grootste kerken van Spanje behoort.
Volgens de traditie verscheen de Maagd Maria hier in het jaar 40 aan de apostel Jakobus (Santiago), terwijl zij volgens de overlevering nog leefde. Zij zou hem hebben aangemoedigd om door te gaan met zijn missie om het christendom op het Iberisch Schiereiland te verspreiden. Op de plaats van deze verschijning werd later een kapel gebouwd, die uiteindelijk uitgroeide tot de huidige basiliek.
Binnen staat de beroemde Heilige Pilaar (El Pilar), een zuil van jaspis waarop volgens de legende Maria zou hebben gestaan. Deze pilaar bevindt zich in de Santa Capilla, het belangrijkste bedevaartsoord van de basiliek.

Een bijzonder detail zijn de fresco's van Francisco de Goya in de ronde koepels. De beroemde schilder uit Aragón werkte mee aan de decoratie van enkele koepels. Zijn schilderingen laten zien hoe zijn talent zich ontwikkelde voordat hij uitgroeide tot een van de grootste kunstenaars van Spanje. Op het plein staat ook een standbeeld van Francisco de Goya.

Hierna zijn we in een overvolle tram, gevuld met puberende tieners die heel veel lawaai maakten zodat onze oren er pijn van deden, teruggereden naar de camper.
's Avonds hebben we nog een aantal flinke buien gehad.

We zijn nog dagje blijven staan in Zaragoza en zijn weer met de tram naar het centrum gereden. We hebben  een museum bezocht: het IAACC Pablo Serrano (Instituto Aragonés de Arte y Cultura Contemporáneos) (€ 0,00). Dit is het belangrijkste museum voor moderne en hedendaagse kunst in Aragón. Het ligt aan de Paseo María Agustín, op ongeveer twintig minuten lopen van het Plaza del Pilar. Het museum is gewijd aan het werk van de beeldhouwer Pablo Serrano, een van de belangrijkste Spaanse kunstenaars van de twintigste eeuw, maar toont ook werk van vele andere Spaanse en internationale kunstenaars.
Wat direct opvalt is het bijzondere gebouw. Het museum was oorspronkelijk gevestigd in de voormalige werkplaatsen van het oude Hospicio Pignatelli, die nog goed zichtbaar zijn tussen de opvallende moderne constructie van staal, glas, beton en turquoise panelen. Hierdoor vormt het een opvallend contrast met de historische gebouwen in de binnenstad van Zaragoza.

Binnen vind je niet alleen de beeldhouwwerken van Pablo Serrano en schilderijen van zijn vrouw Juana Francés, maar ook werken van bekende kunstenaars zoals Picasso, Miró, Tàpies, Barceló en zelfs internationale namen als Warhol en Bacon. Daardoor biedt het museum een mooi overzicht van de kunst van de twintigste en eenentwintigste eeuw.
Niet alle kunstwerken spraken ons aan, maar het was leuk om alles te bezichtigen en door het bijzondere gebouw te lopen.

Hierna zijn we weer naar het Mercado Central gelopen om lamsvlees te kopen, gisteren was ons dat immers niet gelukt,  om vanavond op te eten.
Daarna wilden we nog wat worsten kopen. Bij een kraam heb ik een nummertje getrokken, nummer 178, terwijl ze bezig waren met nummer 130. Ik ben in de rij gaan staan en een dik half uur later stond ik daar nog steeds. Grote stukken vlees werden hier ter plekke in plakken en blokken gesneden. Nederlandse slagers kunnen hier nog wat van leren. Wat een mooie kwaliteit vlees kun je hier kopen.
Hierna hebben we nog wat fruit gekocht.

Op het plein hebben we gefrituurde inktvis en gebakken kipstukjes gegeten. Dat was erg lekker.
Bij een Chinese winkel hebben we een tas gekocht om al het vlees en fruit te kunnen meenemen.
Daarna zijn we met de tram teruggereden naar de camper.

Na een nacht met veel wind en geluid van de nabij gelegen snelweg, vertrokken we weer richting een Camperplaats van Camping Car Park in Geldo (CC 104751, € 8,00 per nacht), gelegen vlak langs de A23.
In een buitenwijk van Zaragoza tankten we diesel voor € 1,67 per liter, bijna een euro goedkoper dan de prijzen in Nederland.
Na een mooie en afwisselende rit, die vrijwel volledig over de A23 voerde, kwamen we via een smal pad aan op de camperplaats.
Er stond slechts één andere camper. Het waaide nog steeds flink en we moesten goed opletten dat ramen en deuren niet open geblazen werden.
's Middags hebben we nog een wandeling door het dorp gemaakt om de vele muurschilderingen te bekijken. Verder was er niet veel te beleven.
Tegen de avond waren er nog een stuk of zes campers bij gekomen. Knap hoe iedereen de camperplaats in donker wist te bereiken via de smalle toegangsweg met de haakse bocht. Wij zouden dat niet gouw doen.
Na het eten keken we nog wat televisie en gingen we vroeg naar bed.
We waren moe van de reisdag.

De wind was gelukkig wat afgenomen, waardoor we onze reis konden voortzetten naar camperplaats Orange Grove (CC 96008), waar een overnachting € 14,00 kostte.
Via een mooie, groene route reden we langs uitgestrekte dennenbossen en sinaasappelgaarden. Het verbaasde ons dat alles er ondanks de warme periode die ze hier hadden gehad nog zo fris en groen uitzag.
Doordat we een afslag hadden gemist, werden we via verschillende smalle weggetjes geleid. Ook het oprijden van de camperplaats bleek nog een hele uitdaging (scherpe bocht, 3 maal steken), maar uiteindelijk kwamen we zonder schade aan.
Gelukkig was er nog plaats. Het is een nette camperplaats met een klein zwembad. Er staan veel caravans en auto's en er verbleven behoorlijk wat overwinteraars. Dat is niet helemaal ons ding, maar omdat mijn broer in Altea op vakantie was, besloten we hier toch een paar dagen te blijven staan om hem te bezoeken.
We deden nog wat boodschappen in een supermarkt en waren verbaasd dat veel winkels gesloten waren. Later bleek dat het een nationale feestdag was. De supermarkt was behoorlijk gericht op Nederlandse overwinteraars hetgeen je kon zien aan het grote aantal Typisch Nederlandse producten.
Verder hadden we deze dag niet veel meer ondernomen. Na een rustige avond sloten we de dag af. Morgen zou er weer een nieuwe dag vol mogelijkheden aanbreken.

Hans Peter (mijn jongere broer) kwam vandaag gezellig koffie drinken. Hij was met zijn laatste vakantie week bezig.
Hij was met zijn step vanuit Altea naar ons toe gereden. Het was leuk om hem weer te zien en te spreken.
We hebben afgesproken om de volgende dag (zondag) samen naar Benidorm te gaan, waar dan de grote weekmarkt gehouden wordt.
’s Middags maakten we nog een fietstocht van 24 km door het achterland van Altea. Onderweg deden we meteen de boodschappen, want in El Campello waren de winkels gesloten vanwege een nationale feestdag. We hadden wat sandwiches gekocht die we in een parkje met zicht op de zee hebben opgegeten.
Hierna hebben we op de boulevard van El Campello een lekkere kop koffie gedronken en genoten van de zee.
We zijn hierna weer naar de camper gereden waar we lekker buiten hebben gezeten.
Later stapte ik opnieuw op de fiets om twee Chinese winkels te bezoeken. Ik wilde graag nog wat katoen garen te kopen om bloemen mee te haken.

Aan het einde van de dag hebben we heerlijk buiten gegeten. Daarna bleven we nog lange tijd genieten van de aangename temperatuur en de rustige avondlucht. Het was een heerlijke afsluiting van een gezellige dag.